یک نفر همره باد 

آن یکی همسفر شعر و شمیم

یک نفر خسته از این دغدغه ها

آن یکی منتظر بوی نسیم

همه هستیم در این شهر شلوغ

این کفایت که همه یاد همیم.

لحظه ‌تحویل سال، دوستان رو از دعای خیر خودمون و خودتون، فراموش نکنیم و نکنید!

سالی سرشار از خیر و برکت رو برای همه از خدا آرزومندم!

پایدار باشید و همواره به یاد خدا

سلام به همگی!

خدا رو شکر هستید دیگه؟! سالم و سر حال؟! از سر زدن به وبلاگ معلومه که همگی در امن و آسایش به سر میبرند!!!

سالروز جشن فارغ التحصیلی و گذشت 4 سال از اون موقع و شعر مرحوم قیصر امین پور:

حرف‌هاي ما هنوز ناتمام ...

تا نگاه مي‌کني:

وقت رفتن است

باز هم همان حکايت هميشگي!

پيش از آن‌که با خبر شوي

لحظه‌ي عزيمت تو ناگزير مي‌ شود

آي ...

اي دريغ و حسرت هميشگي

ناگهان، چقدر زود، دير مي‌شود!

تبریک و امیدوارم که همیشه موفق باشید

يکي عيد رسالت
وديگري عيد ولايت
يکي مقدمه براي آن يکي...

و عيد قربان
يعني ما از خود و منيت خويش رها شويم و تمام آنچه را از او نيست و ما را از او دور مي کند به قربانگاه صدق بريم.
ميان عاشق و معشوق هيچ حايل نيست                         تو خود حجاب خودي حافظ از ميان برخيز

دوم عيد غدير خم
عيد پيمان با ولي،
آنکه جانشين خلف رسول خدا بود.خدا خطاب به پيامبرش دراين روز بزرگ فرمود:اليوم اکملت لکم دينکم
و همين بس در بزرگي نامش و جاودانگي يادش...

التماس دعا(مخصوصا در این عید  از همه سید های بزرگوار شدیدا التماس دعا داریم!)

من هم امسال افتادم تو یک روستای دور افتاده. مشکلاتش زیاد هست. راهش خیلی دوره ، برق دائما قطع میشه، نفت پیدا نمی شه، نیم ساعت باید وایستی کنار جاده تا ماشینی پیدا بشه تو را ببره. مشکل آب و غیره.

با این همه چندان هم ناراحت نیستم. اگر بتونم مشکل سرما را یک جوری حل کنم، راحتم. چهار روز در هفته اونجا هستم . فکرش را بکنید چهار روز ساکت، بی دردسر و آرامش. خودتی و روستا و دانش آموزان و دیگر هیچ!!!

دانش آموزانی با گونه های سرخ ، خجالتی و با محبت روستایی. دانش آموزانی که از برنامه های ماهواره برایت حرف نمی زنند و ماشین پدرشان را به مدرسه نمی آورند تا نشان دوستان و معلمشان دهند. پدران ساده روستایی که انقدر برات احترام می گذارند که از خجالت اب میشی.

روستایی گاه مه آلود و گاه بارانی و وقتی خورشید پیدا میشه، چه حالی میده هوا گرم میشه. و وقتی شب میشه باید چند پتو اضافه داشته باشی. شب نشینی با همکاران، حرف های مربوط و نامربوط و به دنبالش خنده و قهقهه.  می دونی چه یادم میاد؟ دوران دانشجویی و خوابگاه!! روزهایی که فکر می کردم بر نمی گردند ولی مثل اینکه اشتباه می کردم.

موفق باشید.

تپه خاکی

شایدم بی ربط باشه ها!!

تبریک به مناسبت میلادامام رضا (ع)

همگی خوش باشید و سلامت

در پناه خداوند حیّ و حقیقت

انشاءا... که تابستون به همه خوش گذشته باشه!

سال تحصیلی جدید به همه 1- دانشجوها, 2- معلمها و 3- معلمهای دانشجو (یا همون دانشجوهای معلم) مبارک!

راستی شما توی کدوم رده هستین؟ من خودم از این ترم رده سوم هستم!

بگین از خودتون تا از حال و احوال همدیگه با خبر بشیم

موفق باشید

ایام به کام!

احوالتون؟! انشاء ا... که ایام به کام باشه.

حقیقت اینه که هرچی منتظر شدیم یه نفر خبر قبولی خانوم رستم صولت رو توی وبلاگ بزنه, کسی این کار رو نکرد! البته شایدم دوستان خبر نداشتن!

خلاصه کلام اینکه, خانوم رستم صولت, ارشد نرم افزار دانشگاه شیراز قبول شدن. صمیمانه بهشون تبریک می گم و امیدوارم همیشه توی زندگی موفق باشن

بقیه هم همین طور!

شاد باشید

خداحافظ ای ماه غفران و رحمت

خداحافظ ای ماه عشق و عبادت

خداحافظ ای ماه نزدیکی بر آرزوها

خداحافظ ای ماه مهمانی حق تعالی

خداحافظ ای دوریت سخت و جانکاه

خداحافظ ای بهترین ماه الله

ما رو از دعاي خيرتون بي نصيب نكنيد . دعا براي ظهور فرزند فاطمه زهرا (سلام الله عليها) رو فراموش نكنيد . دعا براي استيلاي دين خدا و حكومت واحد جهاني رو هم فراموش نكنيد . 

اولا: اسامی دوستانی که جزو نویسندگان بودند ولی تاکنون هیچ مطلبی در وبلاگ نداشتند، حذف کردم.

دوما: اگر اجازه بدهید به جای نوشتن اسم کامل اعضاء، از اسامی اختصاری استفاده کنیم. مثلا اسم کوچک و یا فامیلی رو بنویسیم.

لطفا نظرات خود را بگید.

موفق باشید

عید مبعث مبارک

از بعثت او جهان جوان شد

گیتی چو بهشت جاودان شد

باشد که از شیوه‌اش پیروی کنیم!!

می بینم که کسی پیدا نشده آقایون رو تحویل بگیره!

حداقل خودتون یه پیام تبریکی به مناسبت روز مرد یا روز پدر میذاشتین! خیلی فضای وبلاگ رو اشغال نمی کرد!

حالا روز مرد رو نمی خواستین تبریک بگین, تولد حضرت علی (ع) رو تبریک می گفتین!

بابا شاهکارین واقعاً!!!

من یکی که فصل امتحانام هست و همین چند خط رو به زور نوشتم!

به هر حال میلاد حضرت علی(ع) و روز مرد, با اینکه گذشته, مبارک!

پایدار باشید

اما تازه به این نتیجه رسیدم که کلاً این کمک خواستن از اول اشتباه بود! اصولاً هیچ آدمی حاضر نیست اونقدر به خودش زحمت بده که 4 تا کلمه رو توی گوگل کپی کنه, یه چندتا مقاله پیدا بشه , تازه بعداً بخواد دانلودش کنه و, مهمتر از همه, واسه من بفرسته!

اووووووووووووووووووووووووو! چه زحمتی!

بیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــخیال بابا!

خلاصش اینکه ما از این لطف دوستان گذشتیم, حالا نه همه دوستان. کسانی که از دستشون بر میومد و لطفشون شامل حال بنده شد!

لطف دوستان مستدام!

همیشه پا برجا باشید!

ولی اگه کمکی از دست من بر میومد, دریغ نمیکنم!!

میبینم که فعال شدین و یا مطلب میذارین یا نظر میدین!

خوبه! کاچی بعض هیچی!

اما این چیزی که من دارم می نویسم, یه درخواست کمک هست برای گرفتن چند تا مقاله!

راستش برای سمینارم یه سری مقاله (اونم از نوع کلیدی!!) رو می خوام بگیرم که از دانشگاه خودمون نمیشه! نمی دونم از دوستان, کی دانشجو هست و کجا درس می خونه! فقط اگه لطف کنید و بگید, ممنون می شم تا من عنوان مقاله ها رو براتون بفرستم و ببینید که آیا می تونید از دانشگاه خودتون اونا رو دانلود کنید یا نه!

اگه نشه, آخرین راهم نمی دونم چیه! البته وظیفه دانشگاه هست که مقاله ها رو برام تهیه کنه! به هر حال تا آخر تابستون باید سمینار رو دفاع کنیم! و این یعنی ذیق وقت!!

ممنون می شم اگه لطف کنید و خودتون, خودتون رو معرفی کنید!

موفق باشید همگی

سلام، سال تحصیلی تمام شد. خواستم در مورد اولین سال حضورم، آنچه که فهمیدم را بنویسم.

شما بچگی می خواستید چیکاره بشوید؟ من در مورد همه چیز فکر کرده بودم به جز معلمی!

دنیای عجیبی است. مثل خیلی از بچه های دیگر، بچگی دوست داشتم خلبان بشوم! یک زمانی دوست داشتم یک باغی داشته باشم و باغبان بشوم! . یک زمانی فکرم مشغول پزشکی بود. ادبیات ، تاریخ و علوم سیاسی و ...  گزینه های بعدی بودند. اون همه فکر کردم و انتخاب رشته بیشتر از چند دقیقه طول نکشید!. عمویم پرونده تحصیلی را از دبیرستان گرفت و تو هنرستان فنی و حرفه ای ثبت نام کرد و گفت : برو کامپیوتر بخون، رشته خوبی است!

به هر حال، حالا معلم شدم. اوائل می ترسیدم، چون که تو دانشگاه ارائه و کنفرانسهای ضعیفی داشتم. هر وقت می رفتم جلو که ارائه بدم، قلبم از همون اول شروع به تند تند زدن می کرد و خودم را گم می کردم. اولین روز و اولین ساعت کلاس درس هم به سختی گذشت.

و اما، اولین سال تحصیلی چگونه گذشت؟. یکسری از نکاتی که امسال فهمیدم را می نویسم و دوست دارم شما هم نظر بدهید:

1) همیشه کلاس را تحت کنترل داشته باشید. کوچکترین شلوغی و حرف اضافه باعث می شود که کلاس از کنترل شما خارج شود. و نه تنها همان جلسه، بلکه جلسه های بعد هم دچار مشکل شوید. مخصوصا جلسه اول خیلی مهم است.

2) فکر کنم بهتر است خودتان را چند سال کوچکتر فرض کنید و پر انرژی باشید. در این صورت حرف بچه ها را خوب خواهید فهمید.

3) تعریف کردن از بچه ها در جمع کلاس خیلی برایشان مهم و تاثیر گذار است. مثلا یک "آفرین" گفتن باعث می شود که آن فرد بیشتر تشویق بشود و برای ادامه درس خیلی جدی باشد.

4) می گویند که شما حق ندارید تنبیه بدنی داشته باشید؛ ولی به نظر من، بعضی وقتها لازم است.

5) همه بچه ها حداقل در یک زمینه ای استعداد دارند. یکی درسهای تئوریش خوب است، یکی درسهای عملی، یکی خطش خوب است، یکی تقلب کردنش خوب است و یکی جنگ و دعوا کردنش و.....

6) مراقب کلمات انگلیسی که در زبان محلی، معنی خاصی دارند، باشید! می توانید آن کلمات را اختصاری بگویید و یا تلفظش را عوض کنید.

7) یک جلسه در طول ترم را "جلسه آزاد" بگذارید. باور کنید اگر وقت باشد، دانش آموزان چند کتاب شعر و جوک و ... تو وایت برد می نویسند. آیا جای تعجب نیست که این همه شعر را چه جوری حفظ می کنند!؟.

8) من اوائل که وارد کلاس می شدم، تا آخر کلاس درس می دادم. بعد از دو هفته که امتحان گرفتم، هیچی بلد نبودند. به نظرم حدودا 40 دقیقه درس داده شود. و بقیه وقت کلاس را برای پرسش از دانش اموزان و مرور مطالب قبلی اختصاص دهید.

9) بین بخشنامه های اداری و دستور العملهایی که ارسال می شود و آنچه که خودتان تشخیص می دهید برای دانش آموزان خوب است، میانه رو باشید. طوری که نه سیخ بسوزد و نه کباب!

10) برای بعضی از کتاب ها و یا بخشهایی از آن، جزوه گفتن بهتر نتیجه می دهد. ولی در کل کتاب را هم فراموش نکنید.

11) من به نتیجه ای نرسیدم که بهترین وقت برای "حاضر و غایب" کردن بچه ها چه زمانی است؛ اول کلاس، وسط کلاس و یا آخر کلاس؟؟

12) درسی را که قرار است تدریس کنید، حتما قبلا مطالعه کنید. حتی اگر صد در صد مطمئن هستند که به آن واردید. 

13) سعی کنید که تمامی مسائل و جریانات کلاس، داخل کلاس بماند. و هر موردی باشد، خودتان آنرا حل کنید؛ حتی مسائل انظباطی بچه ها را. به مدیر و معاون و دیگران چه ربطی دارد که در کلاس شما چه خبری است؟؟

14) سوالات امتحانی را که طرح می کنید، خیلی دقت کنید. نه خیلی ساده باشد که مجبور شوید به همه بچه ها نمره بالای 18 بدهید! و نه خیلی سخت باشد که در جلسه امتحان، بچه ها همدیگر را نگاه کنند. و همکاران از تو بپرستد که چرا بچه ها نمی توانند هیچی بنویسند؟؟

15) موقع اصلاح برگه های امتحانی، مراقب باشید که اشتباهی نشده باشد. چون اگر یکی از بچه ها اعتراضی کند و مثلا بتواند 0.5 نمره اضافی بگیرد، بقیه بچه ها هم برگه به دست به سرت می ریزند و اشکال تراشی می کنند!!.

16) معلمان باتجربه می گویند که "بیرون کردن بچه ها از کلاس نشانه ضعف شما و عدم کنترل شماست" . من امسال چندین بار، چند تا از بچه ها را از کلاس بیرون کردم. باید در سال های آینده تجدید نظر کنم.

17) به نظرم، بخشنامه های اداری و فشار دیگران، به اندازه وجدانمان تاثیر نداشته باشند. پس بیایید وجدانمان را قوی تر کنیم.

و آخر اینکه: من در زمان ارائه مدارک جهت استخدام مشکل داشتم. چون کارت پایان خدمتم را نداده بودند و به همین خاطر مدرک تحصیلی را نگرفته بودم. دوستان بیرجندی جهت ارسال تائیده تحصیلی و مدرک تحصیلی خیلی زحمت کشیدند. جا دارد از خانم اخلاقی و آقای عباسی به خاطر این لطفشان تشکر کنم. بی نهایت ممنون و سپاسگذار این دو بزرگوار هستم. از حاجی خوشبختیان هم به خاطر ارسال نامه تشکر می کنم.

موفق باشید.

فردا نه

...چند ساعت بعد هم نه

...چند ثانیه دیگر هم نه...

...همین الان

برای مادرت یک کاری بکن

اگر زنده است دستش را

اگر به آسمان رفته است ...  قبرش را ….

اگر پیشت نیست ...  یادش را ….

اگر قهری...چهره اش را ….

اگر آشتی هستی پایش را...

ببوس

روز مادر پیش پیش مبارک!!

پرنده بر شانه های انسان نشست. انسان با تعجب رو به پرنده کرد و گفت : اما من درخت نیستم، تو نمی توانی روی شانه من آشیانه بسازی.
پرنده گفت: من فرق درخت ها و آدمها را خوب می دانم اما گاهی پرنده ها و آدمها را اشتباه می گیرم. انسان خندید و به نظرش این خنده دارترین اشتباه ممکن بود.
پرنده گفت: راستی چرا پر زدن را کنار گذاشتی؟ انسان منظور پرنده را نفهمید اما باز هم خندید.

سلام به همه دوستان!

حال و احوالتون توی سال جدید چطوره؟

یه قرارایی با هم داشتیما! قرار بود, گرد و خاک این وبلاگ رو بگیریم و یه وبلاگ تکونی اساسی داشته باشیم! اما ظاهراً اونقدر این خواب زمستونی به دوستان خوش گذشته, که ترجیح دادن همینطور توی خواب بمونن!

بابا! روی خرگوش سال رو سفید کردین! اون با همه خوش خوابیش, حالا بیدار شده و از راه رسیده, نرسیده, داره سال رو زیر و رو می کنه! چی شده که شماها هنوز خوابین؟ نکنه خرگوشه جاش رو به شما ها قرض داده!

نخیر! فایده نداره! این وبلاگ همینطور باید خاک بخوره! قرار نیست هیچ اتفاق خاصی بیفته! زهی خیال باطل!

دوستان اگه کم کمک دارن بیدار میشن, یه دستی هم به سر و روی این وبلاگ بکشن! بدک نیست!

سال نو مبارک و خوش!

-----------------------------

اینبار که غلط املایی نداشتم؟!

از خدا برای دوستان دانشجو بهترین استاد ها ، پروژه های حسابی و تخصصی و مدرک واقعی درخواست دارم .

از خدا برای دوستان متاهل ، زندگی آرام ، پر از نشاط و محبت و همسری دوست داشتنی درخواست دارم .

از خدا برای دوستان شاغل ، درآمد های خوب و همیشگی ، کار به درد بخور و سهل ، کارفرمای عاقل و فهیم و پیشرفت در کار درخواست دارم .

از خدا برای دوستان مجرد ، همسری لایق ، فهمیده ، مهربان و پر محبت و آغازی سهل و زیبا درخواست دارم .

از خدا برای همه ی دوستان سالی پر از موفقیت ، سعادت و سلامت درخواست دارم .

در پناه خدا سربلند و سرفراز باشید .

مرد جوانی که مربی شنا و دارندهء چندین مدال المپیک بود٬ به خدا اعتقادی نداشت. او چیزهایی را که درباره خداوند میشنید مسخره میکرد. شبی مرد جوان به استخر سر پوشیده آموزشگاهی رفت. چراغ خاموش بود ولی ماه روشن بود و همین برای شنا کافی بود. مرد جوان به بالاترین نقطه تخته شنا رفت و دستانش را باز کرد تا درون استخر شیرجه برود. ناگهان٬ سایه بدنش را همچون صلیبی روی دیوار مشاهده کرد. احساس عجیبی تمام وجودش را فراگرفت. از پله ها پائین آمد و به سمت کلید برق رفت و چراغ ها را روشن کرد. آب استخر برای تعمیر خالی شده بود

بالاخره بعد از مدتی دل به دریا زدم و دوباره به این وبلاگ خاک گرفته سرکی کشیدم!

تقصیر از منه شاید که username ام به دنیای فراموشی رهسپار شده بود؛ اگه جناب خدایی نبودن شاید منم دیگه به این وبلاگ راهی نداشتم! (خودتون رو خیلی تحویل نگیرید جناب خدایی!)

گذشته از شوخی, دلم برای نوشتن تنگ شده بود. البته هرچی اون طرف تر میره, مشغولی های آدم هم بیشتر میشه و کمتر می تونه به دوستان قدیمی سر بزنه! اینم یه بدی بزرگیه که رشته ما داره!

تکنولوژی با همه سرعتی که به زندگی میده, حس دوشت داشتن و موندن رو از آدم می گیره و فقط میخوای حرکت کنی که مبادا زمان رو از دست بدی! و اینجوری لذت دیدن خوشیهای بزرگ رو ممکنه از دست بدی

اینم یه جورشه دیگه!

باشه تا آدمای فراموشکار به خودشون بیان!

امیدوارم بتونم به نوشتن توی این جمع دوستانه ادامه بدم

پیروز و سربلند باشید

اینم یه عکس دیگه از جشن فارغ التحصیلی!!!!!(۷بهمن۸۶)

تکراری شده؟؟!!!!

ببخشید دیگه،آخه امشب سومین سالگرد جشن فارغ التحصیلیمونه!یادتون نبود؟؟؟؟!!!(۳سال گذشت!)

امیدوارم همیشه شاد و پیروز باشید.

چند روز پیش یکی از دوستان مسئله زیر را نشان داد و من هم فکر کردم جالبه تو وبلاگ گذاشتم

فرض می کنیم که a=b هست:

a=b

a.b=b²

a.b-a²=b²-a²

a(b-a)=(b-a)(b+a)

a=b+a

حالا چه جوری a=b+a شد؟؟

اگر عبارت جالب ديگه اي بلديد لطفا در قسمت "نظر" بگذاريد.